مقاله ها

تست دیگ بخارنگهداری دیگ های خارج از سرویس

دلایل عمده ای وجود دارد که بحث می شوند زودتر دیگ های بخار از رده خارج شوند از جمله خوردگی و رسوب گذاری

این موارد می توانند باعث بالا رفتن هزینه های راهبردی و نگهداری ، از کار افتادگی سیستم و خسارات تولید، خرابی زود رس تجهیزات و شرایط عملیاتی نا مطمئن شوند

اما با یک برنامه تصفیه آب دیگ از عواقب منفی این مشکلات اجتناب می شود ضمن اینکه آب و سوخت نیز برای تامین مقتضیات بخار به طور موثری به مصرف می رسند. هرچند که این امر بدون چالش نخواهد بود.کنترل خوردگی در دیگ های بخارخارج از سرویس می تواند به طور خاصی دشوار باشد.در واقع بسیاری از موارد خرابی لوله به واسطه خوردگی احتمالا در دیگ های بخار خارج از سرویس اتفاق می افتد

خوردگی اکسیژن

اکسیژن محلول می تواند باعث آسیب خوردگی شدید در متالوژی کربن استیل مورد استفاده در ساخت دیگ شود و عامل اصلی خوردگی در دیگ های خارج از سرویس به شمار می رود. خوردگی اکسیژن با نواحی خوردگی شدید موضعی تحت عنوان “حفره”مشخص می شود که ممکن است توسط پوششی موسوم به “توبرسل” پوشانده شود.
به ایسولفیت معمولا به عنوان یک اکسیژن زدا به آب تغذیه دیگ افزوده می شود تا از خوردگی اکسیژن جلوگیری کند. اما حفره زایی شدید اکسیژن در دیگ بخار خارج از سرویس حتی وقتی که 30 تا ppm 60 باقیمانده نرمال سولفیت در آب دیگ حفظ شود، می تواند اتفاق افتد. این بدین خاطر است که اکسیژنی که به داخل یک دیگ بلافاصله کشیده میشود تمایل دارد در حد فاصل بین آب و فلز تجمع یابد که این باعث می شود سولفیت بلافاصله مجاور یک لوله دیگ به مصرف برسد بدون اینکه در بخش عمده آب دیگ مورد استفاده قرار گیرد.همچنین لوله های تمیز دیگ نسبت به خوردگی حساستر از لوله های رسوب گرفته می باشند.

با وجود فناوری های مدرن تصفیه آب دیگ و تاکید بر راندمان انرژی، لوله های تمیز اینک معمول بوده و بنابر این رویه های صحیح نگه داری دیگ های خارج از سرویس بیش از پیش اهمیت پیدا می کنند.

ملاحظات عملیاتی برای تاسیسات

در بسیاری از تاسیسات ، یک یا چند دیگ برای یک دوره زمانی طولانی خارج از سرویس هستند. بعضی تاسیسات از دیگ بخار فقط به طور فصلی استفاده می کنند. وقتی که هوا به حدی سرد باشد که عملکرد دیگ برای گرمایش را ایجاب کند. بعضی مراکز دارای فرآیند های هستند که بخار فقط طی روز و ساعات کار هفتگی نیاز دارند و دیگ هنگام شب و آخر هفته خاموش می شود. تاسیسات با چندین دیگ و ظرفیت اضافی عموما یک یا چند دیگ را به مدت یک ماه یا بیشتر به نوبت در وضعیت استند بای نگه می دارند.

نوسان تقاضا ی بخار نیز می تواند باعث شود که یک دیگ اکثر اوقات در حالت اشتعال پایین (low fire)  یا خاموش باشد.

نوسان تقاضا ی بخار نیز می تواند باعث شود که یک دیگ اکثر اوقات در حالت اشتعال پایین (low fire)  یا خاموش باشد.در هر یک از موارد مذکور، خلائی که هنگام خنک شدن دیگ بوجود میآید باعث می شود اکسیژن محلول وارد عمل شود که می تواند به خوردگی شدید اکسژن منجر گردد مگر این که اقدامات مقتضی به عمل آیند.ن که حمله اکسیژن در ناحیه کوچکی از کل سطح متمرکز می شود، سوراخ شدن و خرابی لوله می تواند سریعا اتفاق افتد هر چند که مقدار کمی از فلز از دست می رود

دیگ بخار استوک

حفره زایی اکسیژن در یک لوله دیگ

سولفیت معمولا به عنوان یک اکسیژن زدا به آب تغذیه دیگ افزوده می شود تا از خوردگی اکسیژن جلوگیری کند. اما حفره زایی شدید اکسیژن در دیگ بخار خارج از سرویس حتی وقتی که 30 تا ppm 60 باقیمانده نرمال سولفیت در آب دیگ حفظ شود، می تواند اتفاق افتد. این بدین خاطر است که اکسیژنی که به داخل یک دیگ بلافاصله کشیده میشود تمایل دارد در حد فاصل بین آب و فلز تجمع یابد که این باعث می شود سولفیت بلافاصله مجاور یک لوله دیگ به مصرف برسد بدون اینکه در بخش عمده آب دیگ مورد استفاده قرار گیرد.

همچنین لوله های تمیز دیگ نسبت به خوردگی حساستر از لوله های رسوب گرفته می باشند.با وجود فناوری های مدرن تصفیه آب دیگ و تاکید بر راندمان انرژی، لوله های تمیز اینک معمول بوده و بنابر این رویه های صحیح نگه داری دیگ های خارج از سرویس بیش از پیش اهمیت پیدا می کنند.

 

در هر یک از موارد مذکور، خلائی که هنگام خنک شدن دیگ بوجود میآید باعث می شود اکسیژن محلول وارد عمل شود که می تواند به خوردگی شدید اکسژن منجر گردد مگر این که اقدامات مقتضی به عمل آیند.

دیگ بخار خارج از سرویس

روش های نگه داری دیگ های خارج از سرویس

دیگ های خارج ا سرویس را می توان به صورت مرطوب یا خشک نگه داری نمود. نگه داری مرطوب هنگامی مرجح است که دگ برای دورههای کوتاه در وضعیت استندبای باشد و لازم باشد ظرف مدت کمی در سرویس قرار گیرد.نگه داری خشک در موارد ترجیح داده می شود که یک دیگ برای دوره های زمانی طولانی (معمولا 90 روز یا بیشتر )خارج از سرویس باشد یا جاهایی که دمای انجماد مایه نگرانی باشند..

نگه داری مرطوب دیگ بخار

برای پیش گیری احتمالی از آسیب دیدگی دیگ ، طی نگه داری مرطوب،نباید خطر انجماد وجود داشته باشد.کنترل موثر خوردگی در دیگ هایی که به حالت مرطوب نگه داری می شوند به مستقیم وابسته استه به حفظ سطوح بالای قلیائیت و سولفیت در آب دیگ و عدم اجازه ورود آب جبرانی، آب تغذیه ، بخار یا چگالیده اکسیژن دار. به عنوان یک قاعده کلی ، حداقلppm100 سولفیت وppm400 قلیائیت باید در آب دیگ حفظ شود.

رویه ای که عموما برای نگه داری مرطوب توصیه می شود به قرار زیر است:
اگر دیگ تخلیه شده است، مواد شیمیایی تصفیه کافی در حال پر کردن مجدد اضافه کنید تا صطوح مطلوب مواد تصفیه بدست آیند. به منظور اطمینان از مواد تصفیه کمی قبل از این که دیگ از سرویس خارج شود، تا حد دامنه مطلوب بالا رود. از اضافه کردن مواد شیمیایی کافی مطمئن شوید تا سطوح مورد نیاز بعد از این که دیگ به طور کامل پر شد به دست آیند.

اجازه دهید که دیگ تا کمتر از ℉200 خنک شود، سپس دیگ را با آب تغذیه تا بالای درام (drum) پر کنید.اگر “پر کردن سریع” با آب جبرانی خنک مورد استفاده قرار گیرد.دقت کنید که سطح سولفیت به زیر حداقال افت نکند. مطمئن شوید که کلیه اتصالات بسته شده اند تا خط بخار یا سوپر هیتر ها از آب پر نشوند.

آب دیگ را هر هفته تست کنید.اگر سطوح مواد شیمیایی به زیر حداقل ها افت کرده باشند ، مواد اضافی تصفیه شیمیایی باید افزوده شوند.آب دیگ بوسیله یک پمپ خارجی یا توسط پایین آوردن سطح آب و بخار دهی برای یک مدت کوتاه ، به چرخش در آید.آگر سطح آب برای بخار دهی دیگ پایین آورده می شود، باید قبل از این که دیگ دوباره در وضعیت نگه داری قرار گیرد، به طور کامل پر شود( طبق روشی که قبلا ذکر شد).وقتی دیگ به سرویس بر میگردد، افزایش بلودان ممکن است ضروری باشد تا سطوح قلیائیت و سولفیت را تا دامنه های نرمال آنها کاهش دهد.

نگه داری خشک دیگ بخار

نگه داری خشک شامل تخلیه کامل و خشک کردن دیگ و سپس افزودن یک ماده جاذب رطوبت یا یک مهار کننده خوردگی فاز بخار قبل از آب بندی دیگ است. باید بسیار احتیاط نمود تا زا ورود رطوبت طی نگه داری مخصوصا به هنگام استفاده از ماده جاذب جلوگیری شود.کلیه شیر ها باید معاینه شوند تا اطیمنانم حاصل  گردد که نشت نمی کنند.در صورت لزوم، خطوط آب و بخار را طی وضعیت استندبای قطع کرده و باز شدگی ها را ببندید.

سیلیکاژل رایج ترین ماده جاذب رطوبت است که برای نگه داری خشک دیگ ها استفاده می شود. معمولا 5 پوند سیلیکاژل به ازای 30 فوت مکعب (225 گالن) حجم دیگ مورد استفاده قرار می گیرد.سیلیکاژل را باید در سینی های چوبی یا پلاستیکی گذاشته و در درام ها و پوسته دیگ قرار داد به طوری که هوا بتواند در زیر آن به چرخش در آید. کارت های نشانگر رطوبت که برای پایش رطوبت نسبی در دسترسند می توانند راهنمای خوبی برای تعویض ماده جاذب باشند.

بعد از آب بندی، باید برچسب هایی را به طور برجسته بر روی دیگ ها الصاق نمود که نشان دهند دیگ نباید به کار گرفته شود تا زمانی که سیلیکاژل برداشته شده و دیگ مجددا پر شود. هر دو ماه ، دیگ باید باز شود و ماده جاذب مورد بررسی قرار گرفته و در صورت لزوم تعویض شود.

محصولات مهار کننده خوردگی فاز بخار یک جایگزین سیلیکاژل برای نگه داری خشک دیگ ها محسوب می شوند. این فناوری از مهار کننده های خوردگی فررای بهره می برد که یک فیلم مقاوم در برابر خوردگی بر روی سطوح فلزی داخل دیگ آب بندی شده تشکیل می دهند. مهار کننده های فاز بخار تا 12 ماه حفاظت مداوم را در دیگی که خوب آب بندی شده فراهم می کنند.

آنها نیاز به باز کردن هر دو ماه دیگ به منظور بازرسی را حذف کرده و حتی حفاظت لازم در برابر نشت آب به داخل دیگ طی دوره نگه داری را فراهم می کنند. مهارکننده های خوردگی فاز بخار در چند شکل عرضه می شوند از جمله مایعاتی که می توانند داخل سیستم های بزرگ دیگ واتر تیوب به صورت مه در آیند، یا کیسه های قابل حل در آب با کاربری آسان.

نگه داری صحیح دیگ های خارج از سرویس اغلب مورد غفلت واقع می شود تا این که مشکلات خوردگی بروز کنند این مشکلات و هزینه های مربوطه را می توان با پیروی از رویه های تدوین شده نگه داری دیگ ها به حداقل رساند.

این مطلب را به اشتراک بگذارید
error: Content is protected !!