مقاله ها

دیگ بخارمشعل دیگ بخار

انتخاب مشعل متناسب با اندازه كوره، اكسيژن موجود براي تشكيل NOX را كاهش ميدهد و همزمان با شكل شعله نيز ميتوان درجه حرارت را كنترل نموده و به حداقل رسانيد. از اين طريق مي توان قوانين و محدوديتهاي زيست محيطي را در مورد ميزان NOX خروجي به خوبي رعايت نمود. اين روش عموماً نتايج مطلوبي به همراه دارد.

کنترل مشعل دیگ بخار

كنترل مشعل ديگهاي بخاري كه مجهز به چندين مشعل با فنآوري هاي جديد ريزپردازها (ميكروسسور) هستند، عملكرد بهتري از خود نشان ميدهند. سيستمهاي قديمي قادر به اندازهگيري جريان هوا و سوخت به ديگ بخار بوده و متعاقب آن نسبت سوخت به هوا را براي احتراق بهينه تنظيم مينمود.

زماني كه يكي از چند مشعل خاموش ميشد، تنظيم سوخت به هوا براي سيستمهاي قديمي دشوار بوده و در حقيقت نشت جريان هوا از مشعل خاموش به داخل محفظه احتراق باعث برهم خوردن نسبت سوخت و هوا ميشد و عملاً بازدهي ديگ بخار كاهش مييافت.

اما سيستمهاي جديد كامپيوتري كه عمدتاً داراي منطق فازي (لوژيك فازي) هستند، تنظيمات دقيقتري از سوخت به هوا را فراهم ميآورند و صرفه جويي سوخت را تا حد 3 %ميسر ميسازند. در حقيقت در سيستمهاي جديد كامپيوتري از تنظيم كننده خودكار و مستمر سوخت به هوا استفاده ميشود. بعبارت ديگر محدود نمودن ورود هواي اضافي موجب جلوگيري از اتلاف حرارتي ميشود.

اغلب مشعلها در زمان كاهش بار نياز به كنترلها 41 هوای (اضافي) بيشتري نسبت به زمان پرباري دارند، چرا كه در دوره هاي كاهش بار، دماي شعله كاهش مييابد و تنظيم سوخت به هوا اثربخشي خود را از دست ميدهد. با كمك سيستمهاي هوشمند كامپيوتري ميزان بار ديگ بخار شناسايي و تنظيمات لازم بعمل ميآيد.

بعبارت ديگر سيستمهاي كامپيوتري با اندازهگيري ميزان اكسيژن در گاز خروجي تنظيمات دقيقتر را در نسبت سوخت به هوا ايجاد مينمايند. اگر هواي احتراق بيش از حد كاهش يابد، احتراق ناقص حادث شده و بازدهي ديگ بخار كاهش مييابد. كمترين هزينه توليد بخار زماني صورت ميپذيرد كه هواي احتراق متناسب با نياز تنظيم شده باشد (نه كمتر و نه بيشتر).

بنابراين براي تنظيم بهتر سيستم سوخت به هوا علاوه بر كنترلكننده اكسيژن، وسيله ديگري براي كنترل مونواكسيد كربن نيز تعبيه ميگردد. در حقيقت سيستم كامپيوتري با اندازهگيري غلظت مونواكسيد كربن در گاز خروجي، دستور لازم را براي تنظيمات بهينه صادر ميكند. ذكر اين نكته حائز اهميت است كه در طرح جامع نيازسنجي بخار تمام بخشهاي صنعت بدقت مورد بررسي قرار ميگيرند و بخار مورد نياز هر واحد تعيين ميگردد.

تنظيمات ديگ بخار بايد به نحوي برنامه ريزي شود كه بخار مورد نياز توليد و از توليد بيرويه جلوگيري شود. تنظيم فشار كوره موجب افزايش راندمان ديگ بخار ميشود و از طرفي از تخريب ديگ بخار جلوگيري ميكند. در اثر تغيير بار در ديگ بخار، فشار در داخل كوره تغيير يافته و به همين دليل كوره با استفاده از يك برنامه غيرخطي نسبت به تنظيم فشار اقدام نموده و بازدهي ديگ بخار را حفظ مينمايد.

دماي بخار خروجي از ديگ بخار بر استفاده كنندگان بخار و عملكرد ديگ بخار تأثيرگذار است. اگر دماي بخار به حد كافي نرسد، امكان تخريب وسايلي كه از بخار تغذيه ميشوند وجود خواهد داشت و از طرفي دماي مازاد بر طراحي ديگ بخار موجب كوتاه شدن طول عمر ديگ بخار ميگردد. براي تنظيم بهتر دماي بخار مورد نياز در سيستمهاي جديد كامپيوتري از منطق فازي بهره گرفته ميشود.

این مطلب را به اشتراک بگذارید
error: Content is protected !!