تجهیزات استخر-سونا و جكوزی

تجهیزات استخر-سونا و جكوزی

 

تجهیزات استخر-سونا و جكوزی شامل دیگ بخاردیگ آبگرمفیلترشنیمبدل حرارتیسختی گیرمنبع کوئل دار – موگیر و صافی – کوره سونا خشک می باشد.

شرکت بخار سازه با تجربه سالـهای متمادی در زمینه تولید، طراحی، نظارت ،اجرا و راه اندازی اعم از :

ساخت و نصب و راه اندازی تاسیسات گرمایشی ساختمان ، اجرای سونای خشک ، اجرای سونا بخار ، اجرای انواع استخر سرد و گرم ، ساخت و اجرای جکوزی ، ساخت و اجرای انواع آبنما فعالیت دارد 

تجهیزات استخر-سونا و جكوزی

جهت مشاره و استعلام قیمت با واحد فروش تماس بگیرید.

  38450864(9851+)     9151678840 98+

یا بویلر آبگرم، یک مخزن تحت فشار می باشد که در آن سیال عامل تحت فشار، گرم شده و مورد استفاده قرار می گیرد. آب به عنوان سیال عامل بیش تر بویلرها  با ظرفیت حرارتی بالا توان ذخیره انرژی مورد نیاز را دارد.

دیگ های آبگرم در سیستم های گرمایشی مورد استفاده قرار می گیرد و با جاسازی آن در قسمت موتور استخر می توان گرمایش آب را تامین کرد.

 

دیگ های آبگرم  در حالت کلی از نظر جنس به دو دسته ی زیر تقسیم می شود:

این دسته بندی از رایج ترین تقسیم بندی های دیگ های آبگرم می باشد.

 

روش های گرم کردن آب استخرها

به طور کلی برای گرم کردن آب تا دمای مطلوب می توان از دو روش بهره جست:

  1. گرم کردن آب استخر با استفاده از دیگ و مبدل حرارتی
  2. گرم کردن آب استخر با استفاده از واحدهای پیش گرمکن

در اینجا ما روش اول را توضیح می دهیم که نسبت به روش دوم مزیت های بیشتری دارد.

گرمایش آب استخر با استفاده از دیگ و مبدل حرارتی

دیگ ها وسیله تهیه سیال گرم در سیستم های گرمایش مرکزی آبی و بخاری است. دیگ ها را می توان از نظر عملکرد و یا جنس مصالح به گروه های مختلفی تقسیم بندی کرد.

انواع دیگ ها از لحاظ مصالح به دو گروه چدنی و فولادی تقسیم می شود.

دیگ چدنی

این دیگ ها شامل قطعاتی مجزا به نام پره هستند که با بوش های مخصوص به هم متصل می شوند. با اضافه یا کم نمودن این پره ها می توان ظرفیت گرمایی دیگ را افزایش یا کاهش داد. با کنار هم قرار گرفتن این پره ها، فضایی خالی در میان دیگ ایجاد می شود که محل احتراق و تشکیل شعله است. دیگ های چدنی عمر نسبتا زیادی دارند ولی در برابر ضربه شکننده هستند. این دیگ ها همچنین به دلیل تحمل فشار کمتر نسبت به دیگ های فولادی در تاسیسات بزرگ کاربرد چندانی ندارند. بازه دیگ های چدنی با سوخت جامد تقریبا شصت درصد و با سوخت های مایع و گازی در حدود هشتادو پنج درصد است.

دیگ های فولادی

این دیگ ها از نظر ساختار در دو گروه عمده دیگ های لوله آتش و دیگ های لوله آب  جای می گیرند. الیته می توان این دیگ ها از نظر ساختار در دو گروه عمودی و افقی نیز تقسیم بندی کرد. در هر صورت دیگ های فولادی صرفنظر از نوع دارای دو بخش اصلی پوسته و لوله هستند که هر دو از جنس فولاد است. بنا به نوع دیگ یکی از بخش های دیگ پوسته یا لوله هستند برای جریان آب یا سیال گرم شونده و جداره دیگر برای دود و گرمای ناشی از احتراق مورد استفاده قرار می گیرد.

اصلی ترین عیب دیگ های فولادی در مقایسه با دیگ های چدنی، مقاومت کم آن ها در مقابل خوردگی است. اما به دلیل تحمل فشارهای بالا و برخورداری از ظرفیت بالای تولید آب گرم، آب داغ یا بخار در بسیاری از تاسیسات گرمایشی بزرگ از این نوع دیگ ها استفاده می شود.

دیگ های فولادی لوله_ آتش نوعی از دیگ های فولادی هستند که در آن ها آتش و گرمای حاصل از احتراق از میان لوله های مستغرق در آب عبور می کند. این نوع دیگ ها دارای یک کوره اصلی و تعدادی لوله موازی هستند.

این دیگ ها ساختاری مشابه با دیگ های فولادی لوله آتش دارند و در سیستم های گرمایش مرکزی به منظور تولید آبگرم در فشار جو و دمایی کمتر از دمای نقطه آب جوش مورد استفاده قرار می گیرد. دمای مناسب آب خروجی از دیگ در سیستم آبگرم باز 75C است.

این دیگ های ساختاری مشابه با دیگ های فولادی لوله آتش داشته و در سیستم های گرمایشی مرکزی به منظور تولید آب داغ تحت فشار بالاتر از جو مورد استفاده قرار می گیرند. دمای متداول آب خروجی از دیگ در سیستم های تحت فشار بسته آب داغ تقریبا 130Cاست.

این دیگ ها ممکن است از نوع لوله آتش یا لوله آب باشند. دیگ های فولادی که برای تولید های بخار به کار می روند نسبت به دیگ های فولادی که برای تولید آبگرم یا آبداغ به کار می روند تجهیزات جانبی بیشتری دارند. پمپ های تغذیه آب، کنترل کننده های جریان و فشار بخار از این جمله به شمار می روند.

این مطلب را به اشتراک بگذارید

پاسخ دهید

error: Content is protected !!